برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
شنبه ٣١ فروردين ١٣٩٨
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 2222
 بازدید امروز : 1683
 کل بازدید : 57641969
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6
 زمان بازدید : 0.5943
روستای وير

روستای وير

روستای ویَر زنجان

روستای ویر از توابع شهرستان ابهر با جمعیتی بالغ بر ۴۰۰۰ نفر بزرگترین روستای استان زنجان به شمار می رود. این روستا در 7 کیلومتری جنوب منطقه گردشگری سلطانیه (که گنبد آن از شهرت جهانی برخوردار است) قرار  گرفته است. علاوه بر جمعیت بالای این روستا دو عامل دیگر موجب منحصر به فرد شدن این روستا در استان از جهت گردشگری شده است:

اولین عامل قرار گرفتن معبد تاریخی داش کسن (اژدها) در ۳ کیومتری این روستاست که قدمت آن به دوران باستان برمی گردد. البته دو نقش اژدها که بر دیواره های این معبد و بر روی سنگ به شکل زیبایی کنده کاری شده است، به همراه سایر آثار باقی مانده متعلق به دوره ایلخانی یعنی حدود سده ی هفتم است که از تلفیق هنری که در این دوره از شرق وارد ایران شده با هنر ایرانی، شکل گرفته است. این نقوش به واقع مهمترین مظهر هنر چینی در ایران است که در هیچ نقطه ای از کشور به این قوت به چشم نمی خورد.

علاوه بر این معبد چندین منطقه باستانی در روستای ویر وجود دارد که اهالی نسبت به آنها آگاهی دارند، اما متاسفانه به علت عدم توجه مسئولین آثار باستانی در زیر خاک مدفون مانده است و هر ساله آثاری کشف شده و به تاراج می رود.

عامل دوم جاذبه های طبیعی این روستاست. یکی از مهمترین این جاذبه ها کوه سپیدکوه یا به زبان محلی "آق داغ" است که در میان رشته کوه های جنوبی ویر واقع شده است. در نقطه ای از دامنه این کوه، در نزدیکی قله آن غاری وجود دارد که در کلیه ایام سال چشمه ای از درون آن می جوشد. اهالی معتقدند که در روزگاری دور هنگامی که این کوه در حال ریزش بوده شخصی روحانی (منتسب به امام علی ع) با قرار دادن دست و زانوی خود بر دیواره آن از ریزش آن جلوگیری کرده است. از آنجا که این منطقه محل ییلاقی برای عشایر شاهسون بوده است شاید این کار از جهت تامین جان آنها بوده است. به هر حال سابق بر این، مردم از روستاهای اطراف و از ویر برای زیارت جای دست و زانویی که بر دیواره سنگی این غار باقی مانده بود ابتدا در منطقه پایین دست آن در کنار سرچشمه رودخانه (آق چای) گرد هم می آمدند و پس از ذبح قربانی در اوان ظهر به سوی کوه حرکت می کردند. هنگامی که به غار می رسیدند از دهانه سنگی آن داخل غار می شدند و در آستانه غار که حوضچه ای به مساحت حدود 10 متر در آن قرار دارد ایستاده و با انداختن سکه هایی درون آن نذور خود را اظهار می داشتند.  این آئین معمولا در اواخر تابستان برپا بود.  تنها مسیر منتهی به این کوه که از روستای ویر آغاز می شود بصورت خاکی می باشد. اما اطراف مسیر منظره زیبایی دارد که ناشی از وجود رودخانه منتهی به آق چای و مناطق سرسبز حاشیه آن است.

در واقع از سمت تهران یه زنجان، ابهر نقطه شروع مناطق سرسبز حاشیه زاگرس است که این سبزینگی به باغات (عمدتا سیب) ویر  ختم می شود. و سپس کم کم مناطق صنعتی زنجان پدیدار می شود.

منبع:

http://www.viyarnet.blogfa.com

http://www.armansafar.com

 گردآورنده: 

یوسف ملک میرزایی