برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
يکشنبه ٠٢ آبان ١٤٠٠
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 7103
 بازدید امروز : 1091
 کل بازدید : 62817303
 بازدیدکنندگان آنلاين : 13
 زمان بازدید : 1.0905
مسجد جامع

مسجد جامع ابرقو


مسجد جامع ابرقو   

 

 مسجد جامع ابرقو کنار ميدان اصلى شهرستان ابرکوه قرار دارد و مصالح آن از خشت خام است. اين مسجد به سبک مساجد چهارايوانى است و حياطى مستطيل شکل در وسط دارد. مدخل ورودى مسجد رو به شمال باز مى‌شود و به وسيلهٔ دهليز هشت‌گوش وسيعي، به حياط راه مى‌يابد. سردر ورودى اين مسجد، ارتفاع زيادى دارد و در سه گوشه به وسيلهٔ سه طاق‌نما، پايهٔ چهارگوش آن، به هشت‌گوش تبديل مى‌شود. در سمت جنوبى مدخل ورودي، شبستانى با طاق‌هاى مقرنس زيبايى است. در وسط صفهٔ مسجد، زيرزمين وسيعى تعبيه شده که صفهٔ بالاى آن در فصل تابستان براى اقامهٔ نماز استفاده مى‌شود. رواق‌هاى اطراف ايوان‌ها نيز دو طبقه هستند. سقف طاق‌ها بصورت طاق و تويزه است و مناره‌هاى الحاقى در ضلع جنوبى آن قرار دارد. شبستان اصلى دو ضلع جنوب شرقى مسجد قرار دارد. شبستان غربى شامل يک ايوان در جلو و يک شبستان وسيع در پشت آن است.  

 

  

مسجد جامع ابرقو

 اگرچه بناى مسجد جامع ابرقو را مربوط به دورهٔ تيمورى مى‌دانند ولى بناى اصلى آن، از دورهٔ تيمورى قديمى‌تر است. اين بنا در دوران سلطنت سلطان ابوسعيد در سال ۷۲۸ هـ.ق مورد تعمرات اساسى قرار گرفت و محراب گچ‌برى زيبايى در ايوان شرقى آن نصب شد.  

 مسجد جامع ابرقو

اين بنا در کنار ميدان شهداي بخش ابرکوه يا ابرقو، از توابع شهرستان آباده، دراستان فارس واقع است . بناي اوليه مسجد بر طبق شواهد موجود و گواهي منابع تاريخي ظاهرا مربوط به دوره سلجوقي است که بعدها در دوره مغول و اوايل دوره تيموري بازسازي، گسترش يافته و تزيين شده و به نظر مي رسد که تا دوره صفوي مورد استفاده بوده و بعد از آن متحمل خرابي هايي شده که در نتيجه امروزه به صورت ويرانه اي درآمده است . مسجد به شيوه چهار ايواني ساخته شده و داراي صحن مربع مستطيل، ايوان هاي چهار گانه، رواق ها، غرفه ها، شبستان ها و مناره اي بوده که بخش هايي از آن امروزه از بين رفته اند . قديمي ترين قسمت مسجد ، شبستاني است که در ميان ايوان جنوبي و شرقي قرار دارد و ظاهرا مربوط به دوره سلجوقي است . شبستاني هم که در امتداد ايوان اصلي ساخته شده و داراي کتيبه تاريخي است، به نظر مي رسد در اوايل دوره تيموري ساخته شده باشد . اين شبستان، متشکل از پنج دهانه است که با طاق و تويزه پوشش يافته است . کتيبه تاريخي اين شبستان، بر کاشي معرق بالاي محراب نصب شده و مضمون باقيمانده آن چنين است : " امر ببناء المسجد المتصل بالمسجد القديم العبد الضعيفه الفقير الحسن بن حاجي محمد بن احمد المشتهر بفراش الملقب به حاجي امين الدين ابرقوئي اصلح الله احواله". از ويژگي هاي خاص اين بنا، محراب هاي گچبري و مرمرين نفيس است . محراب گچبري مسجد که در ايوان شرقي قرار گرفته- مورخ 738 ه-. ق، اواخر سلطنت سلطان ابو سعيد - به شيوه عالي و غني گچبري شده و بر آن، آيات و عباراتي به خط کوفي، نسخ و ثلث نوشته شده است . قسمت هاي ديگر محراب، به طرز زيبايي با نقوش گياهي و اسليمي، و حاشيه طاقنماي آن با پيچ تزييني بر پايه هاي گلداني شکل تزيين شده است . در شبستاني که در امتداد ايوان اصلي ساخته شده، دو محراب مرمرين با تزيينات کاشي معرق قرار داشته که يکي از آنها به موزه ملي انتقال يافته است . طاقنماي محرابي که به موزه منتقل شده، اسپر مرمريني است که با نقوش گل و بوته در وسط و حاشيه کتيبه اي قرآني به خط نسخ تزيين شده و قسمت پيشاني آن داراي طرح مقرنس کاري است . در دو طرف اين قسمت، دو ستون نما از سنگ مرمر نصب شده است . محراب ديگر شبستان که کجي قبله را اصلاح کرده ، کاشيکاري است . در غرفه هاي مجاور ايوان اصلي، محراب ديگري است که در داخل آن، سنگ خوش نقش و طرح سه تکه اي از نوع سنگ هاي آهکي نصب کرده اند که در اطراف آن ، اسامي پيامبر(ع) و دوازده امام (ع) به خط نسخ و کوفي حجاري شده است . در همين غرفه، آيات قرآني بر کاشي هاي معرق به خط ثلث نوشته شده بوده که قسمت عمده آنها فروريخته است . در محوطه مسجد، سنگ قبرهايي به تاريخ هاي 819و 1007ه-.ق کشف شده است . 

اين بنا به شماره 197به ثبت تاريخي رسيده است 

منابع:

 http://www.irandeserts.com

http://st-golbangenamaz.ir

عکس:  http://archland.ir

گردآورنده:  یوسف ملک میرزایی