برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
يکشنبه ٠٢ آبان ١٤٠٠
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 7975
 بازدید امروز : 976
 کل بازدید : 62817188
 بازدیدکنندگان آنلاين : 4
 زمان بازدید : 1.1111
بقعه چهار پادشاهان

بقعه چهار پادشاهان

 

بقعه چهار پادشاهان


تاریخچه بنا: این محل در ابتدا مرقد سید خورکیا مقتول در سال 647 ه.ق بود. چون سایر سادات زیدی کیایی را در جوار سید خورکیا به خاک سپردند این محل به نام چهار پادشاه شهرت پیدا کرد.

ویژگیهای معماری و تزئیناتی اثر: ورودی بنا از دو طرف می باشد. بنای اصلی آن در ضلع جنوبی حیاط واقع شده است. ایوان بزرگی با شش ستون در ضلع شمالی بنا قرار گرفته، ستونهای آن کاشیکاری شده که کاشیهای آن از دوره قاجاریه است. کتیبه های صندوق ها، خوش خط و متعلق به قرن هشتم و اوایل قرن نهم ه.ق است.درهای ورودی چوبی است و کنده کاری دارد. تاریخ کتیبه یکی از آنها 1015 ه.ق است. این مزار دو قرآن قدیمی دارد که به خط کوفی است و چند صفحه ای از اول و آخر آن افتاده است و قرآن دیگر مورخ سال 883 ه.ق است. در ضلع شرقی بنای چهارپادشاه اتاقی جداگانه وجود دارد که دارای صندوقی چوبی و سنگ قبرهای مرمر زیادی است. بقعه یکی از پادشاهان مربع شکل با چهار صفحه در چهار جهت اصلی می باشد و سقف آن صاف و چوبی است. ضریح چوبی بزرگی در وسط آن بقعه نصب شده است. در بقعه دیگر، دو پادشاه به خاک سپرده شده اند و دو صندوق چوبی در وسط این اطاق مستطیلی در امتداد یکدیگر قرار دارد که یک صندوق آن دارای منبت کاری بسیار ظریف و کتیبه هایی در وسط و دور تا دور آن به خط کوفی است. در جنوبی این اتناق منبت کاری و دارای کتیبه است. از اتاق کناری آن که کنار مقبره می باشد اکنون به عنوان مسجد استفاده می کنند.

بقعه چهار پادشاهان

بقعه چهار پادشاهان در لاهيجان از مجموعه‌اى از مقابر و مسجد متصل به آن شکل گرفته است. اين مجموعه مرکب از اتاق‌هايى در کنار يکديگر و ايوانى است که در سمت شمالى اتاق‌ها و به موازات آنها کشيده شده است. قديمى‌ترين مقبره اين مجموعه متعلق به ”سيد خورکيا“ يا ”خرم کيا“ است. بقيه مقابر پس از جنگ سال ۷۹۱ هـ.ق در رشت که به کشته شدن چند تن از حکام کيايى منجر شد، به اين محل انتقال و در جوار قبر قديمى مدفون شدند.  

علت نام‌گذارى امروزى بنا به اين دليل است که اين مقابر را به ”سيد خورکيا“، ”سيد رضى کيا“ و ”سيد يحيى کيا“ نسبت مى‌دهند. البته مقبره فرد اخير به صورت مجزا و در بناى ديگرى واقع در شرق بناى اصلى دفن شده است. اين بنا با تعميرات اخير شکل جديدى يافته است. 

از وجوه زيباى اين بناى به ظاهر ساده که داراى بامى سفالين است بايد به صندوق‌هاى چوبى قبرها اشاره داشت که هر يک در نوع خود اوج هنر منبت‌کارى و گره‌چينى است.

غير از صندوق‌هاى چوبى اين مقابر که با آيات قرآنى و گره‌چينى آراسته شده‌اند، بايد ذکرى نيز از درهاى چوبى و قديمى اين بقعه کرد. سازندگان درها و نيز خوشنويسان آنها هنرمندان بنامى چون ”على نجارالتبريزي“، ” عبدالکاتب خواجکى کرماني“، ”محمدبن داود کيا“ و ”حسن بن على الصالحى الجيلاني“ بوده‌اند. 

بر حاشيه بالاى ايوان اشعارى از ترجيع‌بند ”محتشم کاشاني“ در رثاى سالار شهيدان به خط نستعليق و به صورت گچ‌برى برجسته، ديده مى‌شود.  

نقاش‌هاى ديوارى بنا نيز بسيار ديدنى است. اين نقاشى‌ها اطراف اتاق ”سيد خورکيا“ را با صحنه رزمگاه کربلا و سواران آراسته ‌کرده‌اند. کاشى‌کارى ازاره ايوان و فيلپاهاى حاشيهٔ ايوان که داراى کاشى هفت رنگ و نقوش گل و مرغ است، از ديگر قسمت‌هاى ديدنى اين بقعه به شمار مى‌روند. اين بنا با توجه به کتيبه‌هاى موجود روى صندوق و درها به قرن ۷ تا ۹ هجرى منسوب شده و در کنار بقعه ”مير شمس‌الدين“ از بقاع معتبر لاهيجان به شمار می آید.

منبع:

http://www.gchto.ir

http://st-golbangenamaz.ir

گردآورنده:

فاطمه ملک میرزایی