برای ایرانیان پرتالی است متمرکز به جغرافیای گردشگری که این جغرافیا بستر مناسبی برای توسعه سایر بانکهای اطلاعاتی از قبیل مشاهیر و بزرگان هر شهر و بررسی آثار آنها و بانکهای اطلاعاتی مثل، خدمات و گردشگری که شامل غذاهای محلی،سوغات،صنایع دستی،بازار،صنعت،اکوتوریسم می باشد.با فرستادن عکس،سفرنامه،فیلم کوتاه،گذاشتن کامنت در آخر هر مطلب و معرفی شغل یا کار خود در آن منطقه، و با به اشتراک گذاشتن این مطالب به توسعه صنعت توریسم کشور کمک کرده باشیم
دوشنبه ٠٧ بهمن ١٣٩٨
جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
گردشگری
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 7676
 بازدید امروز : 4301
 کل بازدید : 58812059
 بازدیدکنندگان آنلاين : 6
 زمان بازدید : 3.3219
مزار پير حمزه سبزپوش

مزار پير حمزه سبزپوش

محراب مزار پیر حمزه سبز پوش سال 1314 خورشیدی

این بنای تاریخی به قرن پنجم و ششم هجری و به عهد سلجوقی تعلق دارد. محراب این بنا گچبری بسیار زیبا و قابل توجه دارد. مزار پیر حمزه سبزپوش در ابرقو واقع شده است.

این بنارا علاوه بر پیر حمزه سبز پوش به عزالدین نسفی و پوریای ولی نیز نسبت می دهند.

محراب حمزه سبزپوش

این بنا در یکی از کوچه های نزدیک مسجد جامع ابرقو قرار گرفته و شامل بنای پر حجمی با نمای خشتی و گلی است.اطراف این بنارا خانه های مسکونی فرا گرفته است.در دوطرف ورودی بقعه ،دو اتاقک ساخته و به عنوان مقبره خانوادگی مورد استفاده قرار داده اند .سطح اصلی بقعه از کف کوچه حدود سه پله پایین تر است.فضای داخل بنا چهار گوشه ای به طول هر ضلع 6.40متر است.بر روی هریک از اضلاع آن ،چهار طاقنما ایجاد شده که خط پایینی آن ها به طاقچه ای به عرض 25سانتی متر خم می شود و از آن به پایین ،ازاره بنا قرا دارد .ارتفاع ازاره بنا حدود 105سانتی متر است که در اصل به گونه جالبی دارای تزئینات گچبری بوده است.این ازاره از سه بخش تشکیل یافته :در بالا به عرض 20سانتی متر کتیبه ای به خط نسخ از آیات قرآنی؛در زیر آن یک حاشیه تزئینی و بعد،سطح وسیعی که به هفت ضلعی هایی تقسیم شده و داخل و حد فاصلشان با طرح های گیاهی تزئین یافته است.آنچه از گچبری های جالب ازاره باقی مانده است ،آن را از نظر شیوه به گچبری های مسجد جامع نائین و نطنز و سر انجام برخی از کارهای یافته شده از دوره سلجوقی نزدیک می سازد.

در بالای تیزه طاق نماها در چهار ضلع ،کتیبه ای به ارتفاع تقریبی 60 سانتی متر از آیه های قرآنی به خط کوفی تزئینی گلدار و به رنگ آبی نقش بسته که در حال حاضر ،بخشی از آن همچنان دیده می شود.

در زمان آبادانی ،در داخل هریک از طاقنماها و زیر تیزه قوس آنها ،شمسه هایی به رنگ آبی قرار داشته که هم اکنون نیز بقایایی از آنها به رنگ های آبی و کبود دیده می شود.اطراف دایره شمسه ها و مماس برآن،دایره های کوچکی به صورت زنجیره ای از مروارید،شبیه "مدالیون"های دوره ساسانی به رنگ اخرایی زینت شده است.در داخل شمسه نیز با طرح های گیاهی تزئین یافته است.

بنای مزبور دارای محراب گچبری بسیار ارزشمندی است که با محراب های گنبد علویان در همدان و مدرسه حیدریه قزوین و مسجد جامع ورامین ،همطراز و قابل قیاس است.طرح های تزئینی محراب مشتمل بر گل و بوته های اسلیمی و ریزه کاری های بسیار عالی گچبری و کتیبه های کوفی و نسخ است.بر روی دو گل گچبری بر طرفین بالای محراب به خط نسخ ،نام سازنده و تاریخ محراب خوانده  می شود:

از سمت راست:"عمل محمدبن ابی الفرج العراقی غفرالله له". ود سمت چپ:"فی المحر...عشر و خمس مائه(510ه.ق )"

نکته جالب که در باره محراب باید اشاره کرد این است که محراب در وسط ضلع جنوبی قرار ندارد ؛بلکه آن را در طاقنمای سمت چپ دیوار جنوبی ساخته اند.این امر می تواند بیانگر این باشد که بنای بقعه محراب در یک زمان نبوده ،بلکه محراب بعدا به بنا اضافه شده است.وجود ازاره گچبری و قطع ان در کنار محل ایجاد محراب و همچنین اختلاف سبک گچبری بنا و محراب و نیز فقدان تناسب لازم بین ابعاد محراب و فضای داخلی بنا ،گواه این مدعاست.

بنا ی فعلی با یک گنبد کم خیز که آن را در قرن اخیر به جای گنبد فروریخته اصلی زده اند،پوشش یافته است.

این بنای کوچک چندسال پیش تقریبا به طور کامل و به صورتی بسیار محقرانه بازسازی شده است.

منابع:

پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی،عقابی،محمدمهدی،1378،دائرة المعارف بناهای تاریخی دوره اسلامی(بناهای آرامگاهی).تهران، سوره

گدار،آندره،گدار،یدا،سیرو،ماکسیم، 1366، آثار ایران، ترجمه:ابوالحسن سروقد مقدم،،جلد3، مشهد،بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی

منابع:

http://www.safar-online.com

 http://vista.ir

http://yazdnegar.mihanblog.com

http://www.mehrnews.com

گردآورنده: 

یوسف ملک میرزایی